“İdarenin Aslanını Vurdum İşte”

“İdarenin Aslanını Vurdum İşte”

Ne tuhaf cümledir oysa. Aslan güçlüdür çünkü doğası öyledir. Ama “idarenin aslanı”, gücünü doğasından almaz. Devletin, patronun, ağanın, müdürün, amirin sırtını sıvazladığı o kibirli güç… Çocukluğundan beri haksızlığa uğramış insanların zihninde o aslan hep aynı hayvandı. Değişen yalnızca adıydı. Kadir İnanır da o aslanı vurabilen adamdı.

Önceki gün Kadir İnanır’ın öldüğü haberi düştü ekranlara. Yetmiş yedi yaşında, uzun süren bir hastalığın ardından aramızdan ayrıldı. Aynı anda Türkiye’nin herhangi bir şehrinde, bir berber dükkânında, bir çay ocağında, bir minibüs durağında, emekli bir adamın aklına aynı görüntüler düştü…Tozlu bir yaz öğleden sonrası, televizyonda Kadir İnanır. yüzünde öfke, yüzünde hüzün, yüzünde kimsenin söyleyemediğini söylemenin verdiği o cesaret. 

Televizyonlar biyografisini anlattı, hangi yıl doğduğunu, kaç filmde oynadığını, hangi ödülleri aldığını söylediler. Birkaç siyah beyaz fotoğraf, birkaç Yeşilçam afişi, birkaç tanıdık sahne… Ama sanırım Kadir İnanır sadece filmlerde rol oynamıyordu. O, bu ülkenin sıradan insanlarının görmek istediği (hatta olmak istediği) adamı oynuyordu. Mahallede herkes susarken konuşan adamı, karakolun önünde eğilmeyen adamı, zenginin karşısında şapkasını çıkarmayan adamı, güçlünün........

© Perspektif