Πελοπόννησος Newsroom

Αυτή τη φορά ο καλλιτέχνης και συγγραφέας Χρίστος Χαλικιάς δεν μιλά για τη μοναξιά. Δεν μιλά για το σκοτάδι. Μιλά για κάτι ίσως πιο άβολο: για τους ανθρώπους. Για εκείνους που σε στηρίζουν όσο παραμένεις ακίνδυνος. Για εκείνους που χαμογελούν μέχρι να αρχίσεις να προχωράς. Για τις σχέσεις που αλλάζουν όταν αλλάζει και η θέση σου. Για τη δημοσιότητα. Για τη ζήλια. Και για την εποχή όπου όλοι θέλουν να φαίνονται — αλλά ελάχιστοι αντέχουν να δουν τον διπλανό τους να ανεβαίνει.

Πιστεύετε πραγματικά ότι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να χαρούν όταν κάποιος προχωρά;

Ναι. Όχι όλοι. Αλλά περισσότεροι απ’ όσο παραδεχόμαστε. Είναι εύκολο να στηρίζεις κάποιον όταν ακόμη προσπαθεί. Τότε δεν απειλεί καμία ισορροπία. Το δύσκολο αρχίζει όταν προχωρά. Όταν τον βλέπεις εκεί που κάποτε δεν περίμενες να φτάσει. Πολλοί δεν ενοχλούνται όταν αποτυγχάνεις. Ενοχλούνται όταν αποδεικνύεις ότι μπορούσες.

Έχετε δει ανθρώπους να αλλάζουν απέναντί σας;

Φυσικά. Και δεν χρειάζεται καν να σου πουν κάτι. Η σιωπή λέει πολλά. Υπάρχουν άνθρωποι που ήταν οι πρώτοι να σχολιάσουν όταν κάτι πήγαινε στραβά και εξαφανίστηκαν όταν άρχισαν να έρχονται καλά νέα. Αυτό δεν με θυμώνει. Με ενημερώνει! Η πρόοδος ξεκαθαρίζει τις σχέσεις; Πολύ. Όταν βρίσκεσαι χαμηλά, πολλοί μπορούν να σταθούν δίπλα σου. Τους είναι........

© Pelop