Εκείνη την εποχή, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’50, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Πάτρας δεν επιτρεπόταν οι μαθητές να προσεγγίζουν τα ράφια των βιβλίων. Για να παραλάβουν την έκδοση που ήθελαν, έπρεπε να την παραγγείλουν σ’ έναν υπάλληλο και εκείνος να τούς την παραδώσει. Διαδικασία καθόλου βολική για τον φιλοπερίεργο και φιλομαθή Διονύση που δεν είχε ακόμα κλείσει τα 16.

Υπήρχε, όμως, η εναλλακτική. H Βιβλιοθήκη της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (USIS) στην τότε πλατεία Ολγας. Εκεί μπορούσες ανενόχλητος να περιδιαβείς τα ράφια της και να επιλέξεις όποιο βιβλίο ήθελες.

Σε μια απ’ τις περιηγήσεις του, ο έφηβος ακόμα Διονύσης Σιμόπουλος, φυλλομετρώντας τις σελίδες του αμερικανικού περιοδικού Collier’s, ήρθε για πρώτη φορά σ’ επαφή με τον μαγικό κόσμο του Διαστήματος. Και λίγο καιρό αργότερα, στις σελίδες ενός άλλου περιοδικού, του Barron’s, βρήκε όλες τις πληροφορίες που ήθελε για τα αμερικανικά πανεπιστήμια και τον τρόπο που μπορούσε κανείς να υποβάλει αίτηση εγγραφής.

H ανθρωπότητα δεν είχε ακόμη πατήσει πόδι το φεγγάρι. Ο Διονύσης Σιμόπουλος, όμως, είχε ήδη αρχίσει να στρέφεται προς τα εκεί. Οι νύχτες των προσκοπικών κατασκηνώσεων, τα φωτεινά ουράνια σώματα που δέσποζαν στο σκοτεινό θόλο, η αναγνώριση των αστερισμών ήταν η πρώτη του επαφή μ’ έναν κόσμο τον οποίο ο Σιμόπουλος έμελλε να κατακτήσει.

Σε μια τέτοια κατασκήνωση το........

© Pelop