Türkiye’de yıllarca Öcalan’a “anarşist” dendi. İşin ilginç yanı; PKK kurulduğunda Öcalan, anarşizm ideolojisine en uzak isimlerden biriydi. Savunduğu model merkeziyetçi-devletçi Marksist-Leninist çizgiydi...

1990’larda Sovyetler Birliği’nin çöküşü Öcalan’ın düşünce dünyasını etkiledi. Tam bu okumalar sürecinde karşısına Amerikalı düşünür Murray Bookchin’in eserleri çıktı. Özellikle Özgürlüğün Ekolojisi adlı kitap, Öcalan üzerinde derin iz bıraktı.

Bu eser, özgürlüğün merkezinin yerel meclislerde, belediyelerde, aşağıdan yukarıya örgütlenen demokratik topluluklarda aranması gerektiğini savunuyordu.

Öcalan daha sonra okuduğu aynı yazarın Ekolojik Bir Topluma Doğru kitabında bu düşünceyi pekiştirdi...

2005 tarihli Demokratik Konfederalizm metninde “yeni modelini” anlattı. Herkesi Bookchin okumaya çağırdı...

Bu modele göre çözüm; yeni ayrı ulus-devlet kurmak değil, yerel meclisler, belediyeler, kooperatifler ve sivil toplum ağları üzerinden örgütlenen demokratik yapı oluşturmaktı. Köy, mahalle, belediye ve bölgesel meclisler yeni modelin temel taşıydı…

Bugün bu çevrelerin sıkça kullandığı “demokratik özerklik”, “yerel demokrasi” ve “komün” gibi kavramların arkasında Bookchin’den esinlenen düşünsel dönüşüm var…

Bu girişi niye yazdım?

DÖNEKLİĞİ SÜSLEME ÇABASI

Öcalan’ın son çeyrek asırdır söyledikleri yazdıkları -bir gün ayrıntılı yazarım- bana hep şunu düşündürüyor: Sahiden Marksizmi biliyor mu?

Öcalan’ın son çeyrek yüzyıldaki en büyük değişimi, yalnızca bağımsız devlet hedefinden vazgeçmesi olmadı.

Her ne kadar kelime oyunları yapsa da Marksizmin temel analiz çerçevesini terk etti.

Bir zamanlar sınıf mücadelesini,........

© OdaTV