Tuhaf zamanlardan geçiyoruz. İyi değiliz, bir tuhaflık var üzerimizde. Her zamankinden farklıyız yani. Yaşamlarımız derinden sarsılmış. Modumuz düşük. Şahsen ben kendimi, Godot’yu bekleyen insanlardan biri gibi hissediyorum. Gelmeyecek olan birini beklemek çok değişik bir duygu. Anlatmak mümkün değil. “Mademki gelmeyecek, gideyim bari buralardan” diyorum. Tek hayalim, bir sahil kasabasında butik bir tımarhane işletmek. Ancak öyle kolay değil gitmek. Yanlış anlaşılmasın! Hâleti-i ruhiyem bozuk olabilir ama akli dengem yerinde. Bazı tuhaflıkları, sadece ben yaşamıyorum herhalde. Örnek vermem gerekirse…

Yayalara yeşil ışık yanıyordu. Bekleyen tek yaya bendim. Anlayacağınız yol benimdi. Yine de geçmedim, otolara yol verdim. Şoförler bana bakıp gülümsedi. İçlerinden biri eliyle “Buyurun,........

© Nokta Haber Yorum