Bu yazımda size bir bayramdan değil bir fikrin, bir devrimin ve bir umudun hikâyesinden söz edeceğim…

Çocukken, bu heyecan verici bayramı kutlamayanınız var mı?..

Hiç zannetmiyorum çünkü o zamanlar en dindar aileler bile “ümmet” fikrine uzak, Atatürk ilke ve inkılâplarına bağlıydılar…

Harika bir millettik o günlerde… Şiirler okur, törenlere katılırdık…

Herhangi bir siyasetçinin 23 Nisan kutlamalarını yapmamak veya bir bahane uydurup erteletmek aklının ucundan bile geçmezdi… Ama büyüdükçe bugünün anlamını ya biz unuttuk ya da bize unutturdular...

Oysa bu tarih, sıradan bir gün değil…

1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi açıldı…

Bu, “artık bu ülkenin sahibi bir kişi, bir aile değil, halktır” demekti…

Ama asıl büyük adım bundan sonra geldi…

Mustafa Kemal Atatürk bugünü çocuklara armağan etti…

Atatürk, egemenliği işte bu yüzden çocuklara emanet etti...

Bir lider neden en büyük siyasi kazanımını çocuklara ithaf eder?..

23 Nisan gününü bayram olarak çocuklara hediye eden büyük Atatürk biliyordu ki:

Egemenlik, bir kere kazanılıp biten bir şey değildir…Her nesilde yeniden kurulması gere-kir…

Ve bunu yapacak olanlar, çocuklardır...

Bugün biz yetişkinler, çoğu zaman korkularımızla yaşıyoruz…

Kaygılarımız var, gelecekten endişe ediyoruz…

Ama çocuklar öyle mi?.. Onlar daha cesur… Onlar daha hayalperest… Onlar da-ha özgür…

Atatürk, egemenliği işte bu yüzden çocuklara emanet etti...

Çünkü o biliyordu ki…

Bir toplumun gerçek gücü, tankı, topu, ekonomisi değil; özgür düşünebilen çocuklarıdır.

Egemenlik, bir çocuğun kurduğu hayalle başlar...

Bugün çocuklarımız gerçekten özgür mü?..

Kendilerini ifade edebiliyorlar mı?..

Hayal kurmalarına izin veriliyor mu?..

Eğer bu soruların cevabı “tam olarak evet” değilse…

O zaman 23 Nisan’ı sadece kutluyoruz, ama anlamıyoruz demektir…

Canlarım, 23 Nisan sadece bir bayram değil, bir hatırlatmadır…

Bize: “unutma, egemenlik, senin sorumluluğundur” der…

Ve bu sorumluluğu, çocukların gözlerinde okursunuz…

Eğer biz çocuklara umut vermezsek, gelecek, kendiliğinden umutlu olmaz…

O yüzden bugün bir çocuğun gözlerinin içine bakın...

Orada bir ülkenin yarınını göreceksiniz…

Ve unutmayın, egemenlik, bir çocuğun kurduğu hayalle başlar…

© Nefes