İklim krizini çözmekten söz ederken, hâlâ Ortadoğu petrolüne bağımlı bir dünya düzeniyle bunu başarabileceğimizi düşünmek ne kadar gerçekçi? Bugün yaşanan her jeopolitik gerilim bize aynı şeyi hatırlatıyor: Enerji sistemi sadece karbon yoğun değil, aynı zamanda kırılgan ve bağımlı. Bu yüzden mesele artık yalnızca fosil yakıtları azaltmak değil; bu bağımlılık ilişkisini kırmak. Ve belki de bu yüzden, Dr. Cenk Pala’nın söylediği gibi, çözümü alıştığımız yerin dışında aramak gerekiyor.

Geçtiğimiz hafta enerji politikaları ve küresel enerji güvenliği üzerine çalışan Dr. Cenk Pala ile yaptığım röportajda en dikkat çekici başlık nükleer füzyondu. Pala’ya göre iklim değişikliğini önlemenin en güçlü araçlarından biri bu teknoloji olabilir. Çünkü nükleer füzyon, karbon salımı yaratmadan, çok uzun vadeli ve yüksek kapasiteli bir enerji üretim potansiyeli sunuyor.

Üstelik bu artık uzak bir gelecek senaryosu olmaktan çıkıyor. Yıllarca 2070’ler konuşulurken, bugün 2030’larda ticari reaktörlerin devreye girebileceği ifade ediliyor. Eğer bu gerçekleşirse, enerji tarihinde gerçek bir kırılma yaşanabilir.

Ancak bu büyük dönüşüm konuşulurken, dünya hâlâ çok daha eski bir sistemin içinde sıkışmış durumda.

Bugün Orta Doğu’da yükselen gerilim ve savaş ihtimali, bunun en somut örneği. Çünkü dünya petrol ticaretinin yaklaşık ’si Hürmüz Boğazı’ndan geçiyor. Yani birkaç kilometrelik bir su yolu, küresel ekonominin kaderini belirleyebiliyor. Bu nedenle bölgede yaşanan her kriz,........

© Muhalif