BİR BİZ Mİ İYİ KALACAĞIZ?

Çocukla ilgili davranış sorunlarının, genetik durumlar dışında kalan önemli bir bölümünün ebeveynlerin yetiştirme tarzıyla ilişkili olduğunu, bunların düzelmesinin de yine ebeveyn eğitimiyle mümkün olabileceğini düşünüyorum. Çünkü çocuk yetiştirmek sadece çocuğa ne yapacağını öğretmekten ibaret değil. Çocuk, anne babasının davranışlarını, olaylar karşısındaki tepkilerini, doğruya ve yanlışa yüklediği anlamı da öğreniyor. Bu hafta önüme iki video düştü. Toplumun büyük bir kesiminin gülüp geçtiği bu videolar, bu konuda daha çok yol almamız gerektiğini bana bir kez daha düşündürdü. İlk videoda bir çocuk sınıfın klima kumandasını saklamış. Sıcaktan bunalan arkadaşlarına da kâğıttan yelpaze yapıp satıyor. Annesi çocuğu videoya almış, sözüm ona uyararak ama kahkahalarla paylaşıyor. Belli ki çocuğunun zekâsından çok memnun. Yorumlara baktığınızda da çoğunlukla aynı şeyleri görüyorsunuz: “İyi esnaf olacak.” “Ticari zekâsı çok yüksek.” “Maşallah paşanın zekâsına…” Çocuğun yaptığı şeyde bir zekâ ve pratiklik olduğu açık. Ama zekâdan daha önemli olan, onu nereye ve ne için kullandığı. Ne zamandan beri kul hakkına girmek ticari zekâ oldu? Sınıfa ait bir eşyayı saklamak, arkadaşlarını zor durumda bırakmak ve bundan para kazanmak ne zamandan beri ticaret ya da girişimcilik diye alkışlanıyor? Çocuk yanlış bir davranışta bulunmuş olabilir. Asıl düşündürücü olan, yetişkinlerin o davranışa verdiği anlam. Çünkü çocuk sadece yaptığı davranışı öğrenmiyor. Yaptığı davranışın değerini de bizden öğreniyor. Yanlış bir davranışı alkışladığınızda çocuk, yaptığı şeyin yanlış olduğunu değil, başarılı olduğunu öğreniyor. Kendi çıkarı için başkasının hakkını gözetmemeyi bir beceri olarak görmeye başlayabiliyor. İkinci videoda da yine çocuğunu kahkahalarla kameraya alan bir anne var. Dört yaşlarında olduğunu tahmin ettiğim, süper kahraman kostümlü bir çocuk perdeye tırmanmaya çalışıyor. Ağırlığı fazla olduğu için perdeyle........

© Mir'at Haber