KERBELA: TARİHİN KANAYAN YARASI, ÜMMETİN ORTAK ACISI

Muharrem ayı geldiğinde İslam tarihinin en acı hadiselerinden biri yeniden hatırlanır: Kerbela…

Hicri 61 yılında, Peygamber Efendimiz’in (sav) sevgili torunu Hz. Hüseyin ve beraberindeki az sayıdaki yakını ile dostları, Kerbela‘da kuşatılarak şehit edildi. Aradan yaklaşık on dört asır geçmiş olmasına rağmen bu hadise Müslümanların gönlündeki hüznünü korumaya devam etmektedir.

Bugün dünyanın birçok yerinde özellikle Şii Müslümanlar tarafından anma programları düzenlenmekte, Kerbela‘nın acısı yeniden hissedilmektedir. Ancak unutulmaması gereken önemli bir husus vardır: Kerbela yalnızca Şiilerin değil, bütün Müslümanların ortak acısıdır.

Çünkü Kerbela‘da şehit edilen kişi sıradan bir insan değildir. O, Allah Resulü’nün (sav) “Cennet gençlerinin efendisi” olarak müjdelediği Hz. Hüseyin‘dir. Onun şehadeti karşısında üzülmek, ona sevgi beslemek ve yapılan zulmü reddetmek sadece belirli bir mezhebin değil, bütün Müslümanların ortak vicdani sorumluluğudur.

Ne var ki tarih boyunca Kerbela hadisesi bazen siyasi hesapların, bazen mezhepsel çatışmaların, bazen de karşılıklı suçlamaların aracı haline getirilmiştir. Oysa Kerbela‘dan çıkarılması gereken ders, yeni ayrılıklar üretmek değil; zulme karşı duruşu, adalet arayışını ve ümmet bilincini güçlendirmektir.

Sosyolojik açıdan bakıldığında Kerbela‘nın en önemli yönlerinden biri, Müslüman toplumlarda ortak bir vicdan oluşturabilmesidir. Kendisini Sünni olarak tanımlayan milyonlarca Müslüman da Hz. Hüseyin‘in şehadetini büyük bir üzüntüyle anmaktadır. Aynı şekilde Şii Müslümanlar da bu olayı sadece tarihî bir hadise olarak değil, bir adalet mücadelesinin sembolü olarak görmektedir.

Bu ortak duygu aslında ümmet için büyük bir fırsattır.

Bugün Gazze‘de çocuklar öldürülürken, Doğu Türkistan‘da insanlar baskı altındayken, dünyanın farklı coğrafyalarında........

© Mir'at Haber