İnsanların bir kısmı mükemmel yaratıcıyı inkâr etmekte, bir kısmı yaratıcının birliğini inkâr ederek yaratıcıya ortak/eş koşmaktadır. Bazıları ise mükemmel yaratıcıyı kabul etmekte ancak yaratıcının hükümranlığını (otorite, yönetim), affetme ve cezalandırma gücünü, hüküm/kural koyma yetkisini inkâr etmektedir.

Allah-u Teâlâ, insanoğlunu imtihan gereği “özgür irade” ile yaratmıştır. İmtihan, iyiliğe ve kötülüğe meyletme olasılığı olan insanı “özgür iradesiyle” bıraktığı zaman tercihini haktan mı yoksa bâtıldan yana mı tavır alacağının sınanmasıdır. İmtihan hakkında Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulmaktadır: “O, hanginizin daha güzel amel yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratandır. O, mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır” (Mülk Sûresi, 2). Başka ayet-i kerimelerde ise imtihan hakkında şöyle buyrulmaktadır: “Muhakkak ki, ölüm tehlikesiyle, korku ve açlıkla, mal, can ve ürünlerin eksiltilmesiyle sizi sınayacağız. Ama zorluklara karşı sabredip sebat ve dayanıklılık gösterenlere iyi haberler müjdele” (Bakara Sûresi, 155). “Her nefis ölümü tadacaktır. Sizi bir imtihan olarak hayır ile de şer ile de deniyoruz/sınıyoruz. Ancak bana döndürüleceksiniz” (Enbiya Sûresi, 35).

İnsan, imtihan gereği kendisine verilen özgür iradeyle tercihini yapabilmektedir. Küfür, şirk ve zulüm bataklığına düşen insan, Allah-u Teâlâ tarafından verilen özgür iradeyi kötü yönde kullanmakta, yaratılışla verilen irade kullanımını kendi gücüne hamletmektedir. İnsanın başka bir yanılgısı da verilen mühletten dolayı, yaptığı kötülüklerin cezasının ahirete ertelenmesini hesaptan kurtuluş zannetmesidir.

Allah-u........

© Milli Gazete