Terörsüz türkiye bahane, oyunlara figüran olma şahane

Türkiye’den gelen bir yakınım, havalimanından bana hediye olsun diye bulabildiği bütün Türk gazeteleri alıp getirmiş.

Ben de hepsini masamın üzerine koydum.

Gazeteleri tek tek karıştırırken bazı manşetlerin üzerinde uzun süre durdum.

Çünkü bir zamanlar en sert milliyetçi söylemleri kullananların bugün Abdullah Öcalan için “kurucu önderlik”, “koordinatörlük”, “statü” gibi ifadeleri tartıştırdığı bir döneme girmiş bulunuyoruz.

İnsan ister istemez geçmişi hatırlıyor.

Çünkü bu ülkede hafızası olan insanlar yaşıyor.

Daha düne kadar önüne gelene “PKK’lı” diyenleri unutmadık.

Muhalif olan herkesi hain ilan edenleri unutmadık.

Saadet Partililere, Milli Görüşçülere yıllarca atılan iftiraları unutmadık.

Geçmişte Milli Görüşçülere “dışı yeşil içi kırmızı” diyerek saldıranları da unutmadık.

Geçmişte Refah Partimizin bayrağındaki renklerden bile korku ve düşmanlık üretmeye çalışanları unutmadık.

Sırf kırmızı renkler üzerinden insanlara “bunlar PKK’ya yakın” algısı oluşturmaya çalışan siyasi dili de unutmadık.

Bugün çıkıp bambaşka söylemler kuranların önce o gün söyledikleriyle yüzleşmesi gerekir.

Çünkü toplum hafızası sandıkları kadar zayıf değildir.

Bugün “terörsüz Türkiye” cümlesi kuranların, dün kurduğu cümlelerle önce yüzleşmesi gerekir.

Çünkü bu ülkede nice insan sırf partinizi eleştirdi diye hedef gösterildi.

Nice insan sadece farklı düşündüğü için hain ilan edildi.

Nice insanın üstüne kolayca “PKK’lı”, “terör sevici”, “Türkiye düşmanı”, “asker düşmanı” etiketi yapıştırıldı.

Oysa bugün aynı insanların bambaşka cümleler kurduğunu görüyoruz.

İşte toplumun hafızasını yaralayan asıl mesele de budur.

Ben açık konuşuyorum:

Hayatı boyunca şiddetin değil hukukun yanında durmuş benim........

© Milli Gazete