Küresel enerji sisteminin şah damarı olan Hürmüz Boğazı, bugünlerde tarihin en büyük stratejik tıkanıklığını yaşıyor. Tam bir "fiziksel kapanma" tabiri, uluslararası hukukta hala tartışılıyor olsa da sahadaki durum tam anlamıyla bir işlevsizleşmeye işaret ediyor. Bölgede tırmanan askeri operasyonlar, mayın tehditleri ve yoğun elektronik harp müdahaleleri, ticari denizcilik sigortalarını imkansız hale getirirken; dünyanın en büyük enerji koridorunu bir "yasak bölge"ye dönüştürdü. Bu durum sadece bölgesel bir çatışma değil; Çin’in büyüme modelinden Avrupa’nın ayakta kalma savaşına kadar her şeyi kökten değiştiren bir enerji depremidir.

Hürmüz’ün kapanışı ve Çin’in "Lojistik Felaketi"

Hürmüz Boğazı, Çin’in enerji güvenliğinin bel kemiğidir. Boğazın fiilen kapalı sayılmasıyla birlikte, Pekin’in Orta Doğu’dan gelen günlük 5 milyon varili aşan petrol akışı bıçak gibi kesildi. Çin için bu durum, sadece varil başına ödenen fiyatın artması değil, devasa bir sanayi çarkının fiziksel olarak durma noktasına gelmesidir. Pekin, bu krize karşı "Karınca Stratejisi" ve devasa stoklarıyla direnmeye çalışıyor. Eldeki son verilere göre, bir buçuk milyar varili aşan stratejik rezervler, Çin’e yaklaşık dört aylık bir nefes alanı sağlıyor. Ancak rezervlerden yapılan günlük 400-500 bin varillik takviye, sadece iç piyasadaki paniği yatıştırmaya yetiyor.

Çin için asıl tehlike, Malakka Boğazı ile Hürmüz arasındaki bu devasa enerji köprüsünün çökmesidir. Bu durum, Çin’i Rusya’ya ve Arktik rotalarına her zamankinden daha bağımlı hale getiriyor. Karasal boru hatları kapasitelerinin sonuna kadar zorlanması bile, deniz yoluyla gelen o devasa hacmin boşluğunu doldurmaya yetmiyor. Pekin şimdi, yıllardır yatırım yaptığı Kuşak ve Yol girişiminin kara hatlarını bir kurtuluş reçetesi olarak görüyor ama bu hatların mevcut ihtiyacı karşılaması için zamana ve çok daha fazla yatırıma ihtiyacı var.

Avrupa Birliği: İki ateş arasında bir enerji........

© Milat