Mustafa Kemâl'in uydurma şecereleri ve hakîkî mensûbiyeti (418)
Taylan’lar Selânik’de Yâkûbî alt cemâatinin bir mahallesine mensûblar
Resmî tercümeihâl̃inde, babasının, Selânik Nüfûs Nezâreti Başk̃âtibi olduğu kaydedilmiştir. Binâenaleyh yukarıda naklettiğimiz vefât haberlerinde belirtildiği gibi, babası, “Nüfûs Nâzırı”, yânî “Nüfûs Müdürü” değildi.
Resmî tercümeihâlinde yer alan bir başka pek mühim bilgi de, “Fazlullâh Necîb Bey ve Meryem Hanım’ın oğlu olarak” Selânik’deki “Yılan Mermeri Mahallesi’nde dünyâya geldiğidir”. (https://tr.wikipedia.org/wiki/Muslihiddin_Adil_Taylan; 17.9.2026)
Bu bilgi, Taylan’ların hangi Sabataî alt cemâatine mensûb olduğu husûsunda bir tereddüde mahal̃ bırakmıyor. Şöyle ki:
Eski Selânik’de, yânî şehir, 1900 civârında, Hamidiye Mahallesi’yle, sâhil boyunca şarka doğru genişlemeden evvelki Selânik’de, her dînî cemâat, kendine mahsûs, hudûdları muayyen mahallelerde ikâmet ediyordu.
Filhakîka, Yahûdilerin “La Jerusalén de los Balcanes (La Herusalen de l̃os Balkanes; Balkanlar'ın Kudüs'ü)” ve “La Madre de Israel (İsrâil'in Annesi)” isimleriyle anacak kadar nazarlarında mübârek bir Yahûdi-Sabataî şehri olan Selânik’de, Mûsevî mahalleleri, şehrin liman kısmında, şarktan gar̃be doğru geniş bir şerid hâlinde sıralanıyordu. Cenûbî gar̃bde, Frenk Mahallesi bulunuyordu. Rum mahalleleri, şarkta ve gar̃bde birkaç mahalle idi. Mûsevî mahallelerinden sonra, yine şarktan gar̃be doğru, tepedeki Kale’nin eteğinde, geniş bir şerid hâlinde Karakaş, Kapanî ve Yâkûbî Sabataî mahalleleri bulunuyordu. Sahîh Türkler ise, Kale civârında ve Sûrların dışında mesk̃ûn, umûmiyetle fak̆îr ve câhil, garîban Anadolu halkından farksız küçük bir topluluk teşkîl ediyorlardı.
İşte Taylan’ların Yılan Mermeri Mahallesi, şehrin garbinde, Yeni Kapı Caddesi’nin iki tarafında sıralanmış birkaç Yâkûbî mahallesinden biridir. Bu mahallenin bitişik olduğu mahalle, Fazlı Necip’lerin, Ahmet Emin Yalman’ların, Dr. Şefik Hüsnü Deymer’lerin Sarı Hatîb Mahallesi’dir.
Muslihiddin Âdil Taylan da Kemâlperestti
Prof. Muslihiddin Âdil Taylan da, Sabataî Cemâatinin umûmî profiline uygun olarak tipik bir Kemâlperestti. Evvelâ İttihâdcı İhtilâline katıldı, sonra da onun daha radikal̃ bir uzantısı olan Kemalizme hizmet etti. İstanbul’da Yıldız semtinde kâin Mülkiye Mektebi’nin 58. seneidevriyesinin tes’îdi merâsiminde, talebelere şu tavsıyede bulunuyordu:
“Gençler; Türkiyede bir ışık var. Bu ışık yalnız Türkiyeyi değil bütün acunu aydınlatıyor. Bu ışık bize hayat veren büyük Atatürktür. Bu ışıktan nur almayı biliniz.” (Cumhuriyet, 5.12.1934, s. 5)
Selânikli Sabataîler, Muslihiddin Âdil’in öncülüğünde, (Türk değil) Yahûdi olduklarını ileri sürerek Selânik'de kalmak istemişlerdi
Prof. Muslihiddin Âdil (Taylan), Lozan Müzâkereleri esnâsında, Sabataîlerin nüfûs mübâdelesinden muâf tutulmaları için uğraşmış, l̃âkin onun bu teşebbüsü Lozan Müzâkere Hey’eti İkinci Murahhası Dr. Rıza Nur tarafından engellenmişti.
Onlar, bilâhare, Yunan makâmları nezdinde aynı mâhiyette bir teşebbüsde daha bulundularsa da yine reddedildiler…
Filhak̆îka, Lozan'da varılan mutâbakat çerçevesinde, 1923 ilâ 1926 senelerinde, Bir taraftan Türkiye ile Yunanistan arasında nüfûs mübâdelesi devâm ederken, Sabataîler, Yunan Hük̃ûmetine mürâcaat ettiler; aslında Türk değil, Yahûdi olduklarını ileri sürerek, nüfûs mübâdelesine........
