Hayat bazen uzun bir yol gibidir. Bu yolun bir kısmında insanlar tarafından dağıtılırız, diğer kısmında ise yeniden kendimizi toparlamaya çalışırız. Aslında çoğu zaman farkına bile varmadan bu döngünün içinde yaşar gideriz. Yoruluruz, kırılırız, ama yine de yürümeye devam ederiz.

İnsan ruhu sandığımızdan çok daha hassastır. Yaşanan haksızlıklar sadece kalpte iz bırakmaz; bazen beden de bu yükü taşımak zorunda kalır. Bir insanın içine işleyen bir kırgınlık, çoğu zaman ilk olarak midede kendini hissettirir. Sanki yapılan haksızlık, kelimenin tam anlamıyla insanın içine oturur. Mide krampları, boğazda düğümlenen bir acı, kısılan bir ses… Bunların hepsi aslında ruhun bedene gönderdiği sessiz mesajlardır.

Çünkü insan bazen yaşadığı duyguları dile getiremez. İçine atar, susar, sabreder. Fakat bastırılan duygular başka bir yol bulur ve beden üzerinden konuşmaya başlar.

Geçtiğimiz........

© Milat