İnsan beyninin hücreleri, öyle bir intizam ve itaat içinde çalışır ki, bu hâl bize her an yeniden düşünmeyi, konuşmayı, yürümeyi, anlamayı ve hayal kurmayı mümkün kılar. Bu faaliyetlerin sürekliliği, aslında içeride durmaksızın işleyen muazzam bir düzenin varlığını gösterir.

Beyindeki her bir hücre, kendi vazifesini şaşmadan yerine getirir. Özellikle nöronların zarında yaklaşık 70 mini volt civarında bir elektriksel potansiyelin sürekli korunması, bu düzenin temel işaretlerinden biridir. Bu küçük görünen fark, aslında hayatın sürekliliğini sağlayan ince bir denge hâlidir. Sanki her hücre, “ben vazifemin başındayım” dercesine bir uyanıklık hâlindedir.

Bu tabloya bakınca insan şunu fark eder: İçimizdeki bu muazzam sistem, başıboşluk kabul etmiyor. Her şey bir ölçü, bir disiplin ve bir ahenk içinde akıyor. En küçük hücreden en büyük sisteme kadar her parça, kendi yerinde kusursuz bir görev bilinciyle çalışıyor.

İşte bu noktada insan zihni şu soruyu sormadan edemiyor: Eğer bir hücre bu........

© Milat