Kurban günlerindeyiz...

Kulluk, kurban ve kurbiyet birbirini bütünleyen üç kavram...

Kurban tevhid ve takva ile temellendirilince gerçek anlamını buluyor… Kurban öğretisinde öne çıkan kurbanın eti değil, kesenin niyetidir…

Bu bağlamda kurban, gelenekten gelen bir ritüel değil, rabbani bir duruştur…

Kurban bir tespit... Bir tercih... Ve bir teslimiyettir…

Hangi teslimiyet özgürleştirir?

Hangi itaat köleleştirir?

Bunun ayırdına varmak için kurban tasavvurunu doğru idrak etmek durumundayız…

İnsan neyi, ne uğruna feda etmelidir?

İnsan bazen vererek çoğalır, vazgeçerek özgürleşir, paylaşarak arınır…

Kurbanın nihai anlamı, yalnızca bayram günlerinde icra edilen bir vecibe değil, insanın hayatta nerede durduğunu, tarafını kimden yana belirlediğinin simgesel ifadesidir…

Maalesef temel kavram ve değerlerimizdeki anlam yozlaşması, bu konuda da ortaya çıkıyor… Seküler kulvarlara savrulan Müslüman zihin şiarlarını ve şuurunu yitirme riski altında... Bereket ki, birçok konu ve kavramda olduğu gibi kurban konusunda da en net ve en nitelikli tanımlamayı bize sunan Gazze oldu...

Gazze mektebinden şunu öğrendik; insanlar iki kısımdır:

Kurban olmanın erdemini taşıyanlar...

Evet, Gazze öğretisi ile kurban teolojisi ve sosyolojisi yeniden anlam kazandı...

Kurbanlaştırılma ile kurban olmayı göze alma arasındaki kritik ayrımı tüm netliği ile........

© Milat