Sekülerleşme aslında tek başına yalıtık olarak konuşulacak bir konu değildir. Hatta sekülerleşme sadece “dünyevileşme” denilerek bitirilecek bir mevzu da değildir. Daha önce de belirtildiği üzere birey modernitenin yeni insan profilini tanımlarken, sekülerleşme de bu yeni insan profilinin nihai ereğinin dünya olduğunu deklare etmektedir.

Bu zeminin oluşmasında Batı düşüncesi ve modernitenin insanı, zamanı, mekanı, varlığı düalist bir şekilde kutsal ve din dışı şeklinde ikiye ayırmasına dikkat çekmeliyiz. Böylece insan, varlık ve zamana dair “din dışı” bir alan tanımlamış olmaktadır. Böylece “din dışı” bir alanın varlığı kadar din dışı bir insan da icad edilmiş oldu. Esasen böyle bir ayrımda ister istemez zaman, mekan kadar insan da ikiye ayrılmış oldu. İnsan böylece iki bağımsız “hakikat”e atıf yapan bir parçalanma da yaşamış olmaktadır.

Modern zamanlara girildiğinde sekülerleşme ile birlikte zikredilmesi gereken niteliklerden bir kısmı böylece ortaya çıkmaktadır. Birincisi, kutsal ve din dışı düalitelerinin oluşumu. İkincisi, insanın Tanrı’nın egemenliğinden azade olarak dünyayı inşa edecek bir referans ve egemen hale gelmektedir. Üçüncüsü,........

© Milat