İnsan, gücü eline geçirdiğinde kendisini dokunulmaz sanıyor. Makamıyla, servetiyle, ordusuyla yeryüzünde ebedî kalacağını düşünüyor. Mazlumların çığlığını bastırabileceğini, yetimlerin gözyaşını unutturabileceğini zannediyor. Sonra da Allah’ın sessizliğini kendi lehine yorumluyor. Oysa Allah’ın susması, razı olduğu anlamına gelmez. Çünkü Allah mühlet verir; fakat asla unutmaz.

Kur’ân-ı Kerîm’de Rabbimiz şöyle buyuruyor:

“Eğer Allah insanları zulümleri yüzünden hemen cezalandıracak olsaydı, yeryüzünde hiçbir canlı bırakmazdı. Fakat onları belirlenmiş bir süreye kadar erteler. Ecelleri geldiğinde ise ne bir an geri kalabilirler ne de öne geçebilirler.” (Nahl, 16/61)

İşte hakikat tam da budur:

Zalimler için sayılı günler vardır.

Bugün zulmedenler kendilerini güçlü görebilir. Saraylarında güven içinde oturabilir, ekranlardan dünyaya hükmettiklerini sanabilirler. Fakat tarih bize gösteriyor ki Allah’ın mühlet verdiği her zalimin sonunda hesabı görülmüştür.

Firavun da öyle düşündü. Nil’in sahibi olduğunu sandı.........

© Milat