İnsan bazen en büyük yalnızlığını kalabalıkların arasında yaşar.

Etrafında yüzlerce insan olabilir. Milyonlarca kişi seni tanıyabilir, söylediklerin takip edilebilir, yaptıkların günlerce konuşulabilir. Gittiğin her yerde insanlar seninle fotoğraf çektirmek, elini sıkmak, yanında görünmek isteyebilir.

Fakat bütün bu kalabalığın ortasında insanın kendisine sorması gereken bir soru vardır:

“Beni gerçekten seven kaç kişi var?”

Şöhretin en büyük yanılgılarından biri, insanı ilgi ile sevgiyi birbirine karıştırmaya sürüklemesidir. Oysa seni tanıyan herkes seni tanımış değildir. Hayranlık, dostluk değildir. Bir insanın başarısından etkilenmek, onun derdini paylaşmak anlamına gelmez.

Bugün seni alkışlayanlar yarın seni eleştirebilir. Çünkü gündem değişir, insanlar değişir, hayat değişir. Bir dönem herkesin konuştuğu isim, zamanla sessizliğin içinde kalabilir.

Özellikle sanatçılar, sporcular, siyasetçiler ve toplumun önünde yaşayan insanlar bu gerçeği daha sert yaşayabilir.

Zirvedeyken hayat hareketlidir. Davetler, telefonlar, teklifler ve tanışıklıklar birbirini izler. Fakat zaman geçtikçe insan, etrafındaki ilişkilerin hangisinin samimiyete, hangisinin şartlara bağlı olduğunu görmeye başlar.

Asıl sınav da burada başlar.

Çünkü insanın gerçek dostu, onun sahip olduklarıyla değil, kendisiyle bağ........

© Milat