Kızgın kumların altında yeni bir çağın devasa kervansarayları inşa ediliyor. Uçsuz bucaksız çöller artık suya değil; milyarlarca cümlenin, eski hataların ve hesaplanmış ihtimallerin istiflendiği soğuk ve uğultulu hafıza silolarına ev sahipliği yapıyor. Bir zamanlar göğe bakıp toprağa tevekkülle tohum bırakan o ağırbaşlı vakar, yerini her bir fısıltıyı toplayıp yarın atılacak adımı mutlak bir kehanetle dayatan bu devasa kulelerin kusursuz hesaplarına bırakıyor.

Düşünün ki geçmişin tüm çelişkileri bu devasa istifin süzgecinden geçip önümüze "en muhtemel" son olarak sunuluyor. Bu, isabetli bir öngörü değil; iradenin kendi rızasıyla usulca ortadan çekilişidir. İnsanlığın binlerce yıl boyunca yüz yüze geldiği her belirsizlik, her çatallanma, gece aydınlığı bekleyen her uyanık zihin şimdi o silolarda sayısal bir tortul olarak birikmiş yatıyor. Ve o tortuldan damıtılan şey, bize özgürlük değil; olasılıkların en kalabalığını sunuyor.

Zihin çeperimizde yaşanan bu tutulma, geçmişin ağır yüküyle geleceği felç etmektir. Yaşanan her bir sarsıntıyı milimetrik olarak depolayan idrak, taze ve esnek olana sağırlaşır. Önüne çıkan ilk yol ayrımında kendi sezgisine değil, milyarlarca ayak izinin onayladığı o ezberlenmiş,........

© Milat