Bazı kararların sesi vardır.

Bir salonda söylenir, tutanaklara geçer, imzalanır. Sonra dosyalar kapanır, insanlar dağılıp gider. Verilen hüküm de orada kalmış gibi görünür.

Oysa alınan kararlar yerlerinde kalmaz.

Bir yerden çıkar ve hiç tanımadığı hayatlara kadar yürür.

29 Eylül'de Kiev'den gelen bir görüntü, bunu uzun cümlelere ihtiyaç bırakmadan anlattı.

Ukrayna Ulusal Bilimler Akademisi'nin tarihî binası saldırıda ağır hasar gördü. Üçüncü kattaki odasında mahsur kalan 69 yaşındaki bilim insanı Ihor Malchevsky, yangın sırasında pencerenin dışındaki çıkıntıya çıktı. Kurtarma ekipleri aşağıdan bir merdiven uzattı. Malchevsky o merdivenden indi.

Bu görüntüyü yalnızca savaşın içinden çıkmış bir kare olarak görüp geçmek mümkün.

Fakat biraz daha dikkatle bakınca başka bir hikâye beliriyor.

Çünkü burası sıradan bir bina değil. Bir ülkenin bilim hafızasını taşıyan kurumlardan biri. Yıllarını bilgiye vermiş 69 yaşındaki bir bilim insanı, çalıştığı binanın üçüncü katında, savaşın bütün büyük hesaplarından bağımsız görünen çok yalın bir gerçekle karşı karşıya kalıyor:

Aşağıya inmesi gerekiyor.

Ve aşağıda bir merdiven bekliyor.

Hayatın tuhaf tarafı da burada başlıyor.

Yıllarca biriktirilen bilgi, kurulan şehirler, hazırlanan anlaşmalar, devletlerin birbirine gönderdiği mesajlar, yapılan hesaplar... Hepsi bir anda birkaç basamağın üzerine kadar küçülebiliyor.

Savaşın haritalarda görünen yüzü başka, sokakta karşılığı başka.

Haritada bir şehir küçük bir nokta olabilir. Bir müzakere dosyasında bir ülke birkaç sayfaya sığabilir. Bir istatistik tablosunda yüz bin kişi yalnızca bir rakam........

© Milat