Türkiye’nin son yüzyıllık batılılaşma süreci incelendiğinde, Cumhuriyet idaresinin ve cumhuriyetçilerin çoğunlukla reddettiği, ama kurum ve kuruluşlar söz konusu olduğunda her şeyiyle sahiplenmekte tereddüt etmediği, Osmanlı Devleti’nin idarî ve sosyal kurumları nedeniyle söz konusu din olduğunda toplumun ve Osmanlı Devletinin “din algısı” hiç değişmemiştir.

Değişmeyen din algısı, Kuranı Kerim ayetlerinin ve Sahih Sünnetin hayata geçirildiği din değil, tam tersine siyasi, hukuki ve ekonomik olarak işine geldiği gibi anlaşılan ve uygulanan din anlayışıdır.

Cumhuriyet yönetimi Osmanlı yenileşme hareketlerinden kendisine miras kalan din merkezli konu ve kavramlar çerçevesinde faaliyetine devam ederken, inanç ve cihad yapısının iç içe olmasından dolayı, devleti kurtarmanın yolunun dini kurtarmaktan geçtiğini, Tanzimat’tan itibaren yaşana olaylardan öğrenmiş olmanın kolaylığını da yaşamıştır.

Bu düşüncenin toplumdaki kemikleşmiş yapısından dolayı Cumhuriyetin kurucu kadrosu da, selefleri olan Tanzimat kadrosu gibi yapacakları tüm yenilik ve düzenleme teşebbüslerini bu çerçevede şekillendirme yolunu devam ettirmişlerdir.

Dinin toplumsal rolünün farkında olan, günümüzde hâlâ devam etmekte olan, din ile irtibatlı bireysel ve toplumsal çoğu meselede bu süreç devam etmektedir.

Bu nedenle olaylar, olgular ve kavramların ortaya çıkış serüveni, bağlantıları ve değişimleri bilinmediği sürece, Türkiye’deki din algısının güncel durumu hakkında elde edilen veriler eksik kalacaktır.

Çünkü tüm kurtarıcı fikrî akımların başlangıcında din merkezî........

© Merhaba Haber