Efendim bugünkü yazımızda, ‘selam duâsı’yla başlasın yine;

‘Aşk olsun. Aşkınız cemâl olsun. Cemâliniz nûr olsun. Nûrunuz ayn olsun.’

Yeni beyitlerimize geçmek istiyoruz hemen müsâdenizle;

“Yüzbinlerce şiir defteri vardı, ama ümmi olan mânevî âlemin önderi, Hazreti peygamber Sallallâhu Aleyhi Vessellem konuşunca hepsi utanç içinde sustu.”

Beyitteki, ‘ümmi’ kelimesi iki anlamda kullanılmış olabilir, birincisi; peygamber aleyhissalâtu vesselâm’ın annesinden doğduğu gibi, tertemiz, günahsız olması, diğeri ise, O’nun okuma yazma bilmemesidir. Peygamberi aleyhisselâm’ın yaşadığı devirde okuma yazma bilenlerin sayısı oldukça azdı. Ancak bilenler de çok güzel Arapçaya vâkıf olup muhteşem güzellikte şiirler yazarlardı. Hatta o devirdeki şâirler birbirleriyle yarışırlardı. En güzel şiirler seçilir ve bunlardan birincisinin, ilk yedi kıtası bir bez üzerine yazılarak Kâ’be’nin duvarına asılırdı. Yâni o devirde Arap edebiyâtı o denli gelişmişti.

Fakat tam o sıralarda okuma yazma dâhi bilmeyen birisi çıkıyor, öyle akıl almaz, hikmetli sözler söylüyordu ki, O’nun kelamları herkesin hayretine gidiyordu. Eğer O, okuma yazma bilseydi müşrikler O’nun söylediklerine diyeceklerdi ki; ‘Muhammed, eski din kitaplarını okuyup da oradan öğrendiklerini bize söylüyor.’ Hakikaten de Kurânı-u Azûmuşşân’da bahsedildiği üzere, Hakk’ı bilmeyenler: “Bu öncekilerin masallarından başka bir şer değildir.’ (En’am, 25) dediler.

Sonrasında, Peygamber aleyhissalâtu vesselâm’ın söylediklerinin ancak ve ancak Hak kelâmı olduğunu nice mücâdeleler........

© Merhaba Haber