Eli yumruk olup vurmak, parmakları tırmalamak, pençeleri avlamak için uzanmadı da değil “ötekine”.

Acıtmak, incitmek, intikam, güç gösterisi, boşalmak, zevk(!) vs. gibi karmakarışık fakat şiddetli hislerle.

Gerçekleşmedi ama kalbe çeşitli sürelerle yerleşti, hatta bazılarını uzaklaştırması güç gelmişti.

Şimdiyse durum epeyce farklı…

Mesela, karşısındaki kişi şaşırtıcı derecede mahcup. Nice fetihler yapıp kapaklarına saklamış cevherli gözleri, nadide bir kalbi bulunuyor. Ancak sanki onca yeteneğin sahibi değilmiş gibi, gelinlik kız misali, bir eski zaman güzeli benzeri, edeple başını önüne eğip kaldırmıyor.

Derin bir sevgiyle, onun başını okşamak istiyor. Erkek kadın canlı cansız demeden, ayrım gözetmeden, gizlemeden belki her varlığı kuşatıcı bir his.

Kolları uzuyor, lâkin kiminde sınırlar kurallar sıkıcı, öyleyse elbiseye sığmasa da; yenleri sığamayacak, kollar uslu hareketsiz yen içinde.

Söz gelişi; aynı cinsiyetten olanlara; yüzlerce çocuk kendisininmiş gibi serinletici, sürur verici bir hissiyatla küçük insanlara sarılıp, öpüyor. Gerçeğin ne önemi var, bazen (zaten) insanı yaşatan duygu.

Çiçeklerin, yaprakların, ulaşabildiği hayvanların üzerinde elini........

© Merhaba Haber