Kalem Neşesi
Neden yazıyorum. Sorunun pek çok cevabı var. Bir tanesi de kendim için. Başka dünyaları keşfederken kendi aklını anlamak, sınırlarını zorlamaya çalışmak.
Ulaşılan bilgiyle teçhizatla; yapmak, bozmak, kelimelerle boğuşmanın oynaşmanın zevki, yelpazeyi genişletmek, çıtayı yükseltmek.
Âdeta senden azade bir kişiliğin, işçiliğin ve öğrenciliğin açığa çıkması. Kitaplarda salınmak.
Edebiyatla yürümenin lezzeti, kalem tutmanın kıvancı, engelleri aşma tutkusu. Seslenme, dillendirme imkânının cazibesi.
Âdeta garip bir özlem. Tuhaf bir hasret. Nereye, ne kadar gidebileceğinizi; müstakbel kelimelerinizi, gelinlik cümlelerinizi, eserlerinizi merak etmek, GÖRMEK…
Bahçenize, edebistanınıza ekip dikeceklerinizi ve alacağınız mahsulün sırlı rayihasını teneffüs etmek. Sözcüklere ÜFLEMEK.
Sonra gelenekle, köklerle, bu toprakla ve kutsalla bağlantılı kişiliğiniz. Siz sorumlusunuz, bir takım mükellefiyetleriniz var. Sadece kendi çevrenizde dönmüyorsunuz.
Millî manevî değerlere sahip bir yazar olarak; öncelikle yaptığınız işi, istikametinizi Yüce Yaratıcı’ya beğendirmek zorundasınız. Bunu........
