Taşra-merkez engelleri, “…içre”, aralıklar, isterse “dış kapının mandalı(!)” olsun, tanımlar değerlendirme ve belirlemeler zaman mekân, an, hadiseler yumağı, sev(me)diğimiz her şey, hepsi öğrenimimizin, talebeliğimizin belki de bir parçası; ilerlemek, açmak, aşmak için bir merhale olabilir diye düşünürüm bazen.

Önemli olan süzmeler, yön, pusula, vakaların kabuğunu kırmak, ibretli yeni bakışlar.

Yazıcılığıma da bu şekilde baktım. Gariban bir yazardım nihayetinde. Fakat Tanrı’nın nasip ettiğince, (kendimce) kelimelerle birbirimizi donattık.

Onları bir anne şefkatiyle besledim, ihtimam gösterdim; palazlandılar, sağla solla dövüştüklerinde barıştırdım, korudum.

Taraf tuttum, yatıştırdım. Saçımı süpürge(!) ettim; giydirdim kuşattım.

Bazı merkeze nanik yapsalar da, yine de zaman zaman iltifat görmek isteyen, üzerindeki baskı devam eden, terbiye görmüş taşra çocuklarıydı.

Kiminde sizi boğarlardı, zihin mahbesinden kaçıp kurtulmak ister, güne güneşe çıkmak murat........

© Merhaba Haber