Sait Faik’in hemen tüm öykü kitaplarını okudum. Ortaokul Türkçe öğretmenim Dursun Akçam’ın önerisiyle ilk kez Sait Faik okuduğumda 12 yaşındaydım. “Son Kuşlar” öyküsü beni çok etkilemişti.

Şiirlerini de severek okuyorum Sait Faik’in. Bugün sizleri Sait Faik’in “Söz Açınva” şiirinin içine çekmek istiyorum. Çünkü ben okuduğum zaman sanki şiirin içindeydim. Sizin de aynı duyguları yaşayacağınızdan eminim.

Sait Faik’in “Söz Açınca” şiirini ilk okuduğumda, kendimi garip bir şekilde Marmara kıyısında buldum. Sanki bir banka oturmuşum, hafif bir rüzgâr var, dalgaların sesi biraz uzaktan geliyor… Şiiri değil de, bir anıyı okuyormuşum gibi hissettim. Belki de Sait Faik’in en sevdiğim yanı bu: İnsanla doğayı birbirine bağlamak için hiç çaba harcamıyormuş gibi durması. Doğal olan şeyler, zaten kendi kendine birleşiyormuş gibi.

“Fırtınaları ayağınıza, meltemleri saçınıza yollayacağım” dizesine takıldım uzun süre. Sevmenin iki yüzünü birden söylüyor: Hem sert, hem........

© Medya Siyaset