İsmet Kemal Karadayı, ilkokul öğretmenim Behzat Ay’ın çok yakın  arkadaşıydı. Öğretmenim beni Karadayı ile tanıştırdığında, Karadayı Kızılcahamam Cumhuriyet Savcısıydı. Öğretmenim ilk yazdığım bir şiir nedeniyle beni tanıştırmıştı Karadayı ile. Bunu Behzat öğretmenimi anlattığım bir yazıda belirtmiştim.

Cumhuriyet döneminde Türk edebiyatı yalnızca roman ve şiirde değil, düşünce ve anı yazınında da derin izler bırakmıştır. Bu dönemin aydınları sanatı bir süs ya da estetik uğraş olarak değil, topluma karşı bir sorumluluk biçimi olarak görür. İsmet Kemal Karadayı da bu anlayışın temsilcilerinden biridir. Onun “Düşün Sanat Dostlarım” (Yön Yayınları 1997) adlı kitabı, hem kişisel bir hatırat hem de Türkiye’nin kültürel serüvenine tanıklık eden bir belgedir. Karadayı, yıllar içinde dostluk kurduğu yazarları, sanatçıları ve düşünürleri içten bir dille anlatırken, aynı zamanda kendi kuşağının ruhunu da satırlara taşır.

Kitap, klasik bir anı kitabından çok, bir “anı-portre” niteliği taşır. Karadayı, dostlarını yalnızca kişisel anılar üzerinden değil,........

© Medya Siyaset