Kırsalda yaşamın maliyeti düşüktür. Kent ise insana konut, ulaşım, gıda, ısınma enerji. vs. giderleriyle pahalı bir yaşam sunar. 

Kırsalda aile ekonomisinin bir parçası olan çocuk, kentte eğitimden sağlığa, ulaşımdan beslenmeye kadar pek çok alanda sürekli harcama gerektirir.

Kent yaşamı daha pahalı, daha karmaşık ve çoğu zaman daha streslidir. Bütün bunlara rağmen insanlar kırsalda kalmak yerine sürekli kentlere gelmeye devam ederler, 

Çünkü kent, insana ucuz bir hayat değil, daha geniş bir hayat vadeder.

Aileler kentte yalnızca bugünkü tüketimlerini değil, gelecekteki imkânlarını da düşünürler. Başka bir ifadeyle, çocuklarının geleceği ve kendi toplumsal hareketlilik umutları için yatırım yaparlar. 

Kent onlara yalnızca mal ve hizmet değil; iş, eğitim, sağlık, kültür, kariyer, sosyal ilişkiler ve daha fazla özgürlük fırsatı sunar.

Ancak bu imkânlar hayatın her alanında aynı ölçüde geçerli değildir. Özellikle güvenlik söz konusu olduğunda kent, aynı anda hem çözüm hem de sorun üretebiliyor.

Kırsalda nüfusun seyrek olması, insanların birbirlerini tanıması ve toplumsal denetimin güçlü olması bazı suç türlerinin ortaya çıkmasını sınırlayabilir. Buna karşılık kolluk kuvvetlerine, sağlık hizmetlerine ve acil müdahale imkânlarına erişim daha zor olabiliyor.

Kentte ise polis, itfaiye, hastane, aydınlatma, güvenlik ve kamera sistemleri gibi kurumsal imkânlar daha gelişmiştir. Fakat nüfus yoğunluğu, anonimlik, gelir eşitsizliği ve mekânsal ayrışma yeni güvenlik sorunları yaratabiliyor.

Kısacası, kırsalda güvenliğin önemli bir bölümü tanışıklık ve sosyal denetimden; kentte ise kurumlar,........

© Medya Günlüğü