menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Modern mağara insanlarıyız

19 0
20.10.2026

“Bu devirde en çok Azrail’e güveneceksin; en azından niyeti belli…”

Bu söz ilk duyulduğunda sert bir sitem, yorgun bir kara mizah gibi gelir kulağa. Fakat biraz durup düşünüldüğünde, ölüme duyulan bir özlem değil, insana duyulan derin bir kırgınlık olduğu anlaşılır. Bu cümle aslında çağımızın en sessiz ama en ağır krizini anlatır: Güven krizini. İnsan çoğu zaman ölümden değil, belirsizlikten korkar. Ölümün ne yapacağı bellidir. Ne zaman geleceğini bilmeyiz ama geldiğinde canı alacağını biliriz. Pazarlık yapmaz, yalan söylemez, rol yapmaz, kimseye ayrıcalık tanımaz. Zenginle fakiri, makam sahibiyle sıradan insanı ayırmaz. Bu pazarlıksız, maskesiz ve tarafsız haliyle ölüm, çoğu insandan daha dürüst görünür.

Oysa insan öyle değildir. Yüzüne gülüp arkandan konuşabilir, dost gibi görünüp çıkarı için seni yarı yolda bırakabilir, sevgiyi ve merhameti bile menfaatin dili haline getirebilir. Günümüzde güveni asıl yok eden şey kötülüğün kendisi değil, iyilik kılığına girmiş kötülüktür. Açıkça düşman olan insana karşı tedbir alırsın, ona göre mesafe koyarsın. Seni en derinden yaralayan, hiç düşman gibi durmayan düşmandır. Tarihin en unutulmaz acılarının hep en yakınlardan gelmesi tesadüf değildir.

Modern zamanların en büyük yoksulluğu para değil, güvendir. Teknoloji geliştikçe insanlar birbirine bir tık kadar yaklaşırken kalpler birbirinden uzaklaştı. Milyonlarca insan aynı ekranın ışığında toplanıyor ama kimse kimsenin gözünün içine bakmıyor. Sosyal medya bize hayatı değil, hayatın filtresini gösterdi. Kurgulanmış mutluluklar, yapay gülümsemeler, gösterilmek için yaşanan ilişkiler insanın gerçek yüzünü görünmez kıldı. İnsan artık olduğu kişi gibi değil, görünmek istediği kişi gibi yaşamaya çalışıyor. Bu yüzden bugün evlerin kapısından çok kalplerin kapıları kilitli. Bu çağın putu imaj oldu, kurbanı ise karakter. Oysa güven kusursuz olmaktan doğmaz, tutarlı olmaktan doğar. Hata yapan bir insana yeniden güvenilebilir, sürekli maske değiştiren bir insana güvenmek neredeyse imkansızdır.

Nörobilim de bu kadim........

© Medya Günlüğü