Recibín a orde de facer de vixía na Aira de Arriba de Baños de Molgas. Non facía moito que chegara un comunicado no que se dicía que aquela praza, seica, corría perigo. As tropas inimigas xa levaban días cercando a vila.

Collín o macuto e, en vez de deixar que me acompañasen uns cantos soldados, solicitei permiso para levar tan só o meu can, Uriarte. Concedido este, para alá marchamos os dous a cumprir co deber. Ó chegar á aira,........

© La Región