Dünya tarihinde genel olarak erkekler sayıca kadınlardan (az da olsa) daha fazladır.  Yalnız, yaş arttıkça bu denge kadınlar lehine keskin bir şekilde değişmektedir. 2026  yılında yapılan araştırmalarda, yaklaşık 8,3 milyar olan dünya nüfusunda kadınlar, özellikle 65 yaş ve üzeri kişilerde erkeklerden daha fazla tespit edilmiştir. Yüz yaşına ulaşan kişiler çoğunlukla kadınlar olmaktadır. Peki, biyolojik olarak "zor durumda" olan, sosyal olarak dezavantajlı ve hayatı boyunca hormonal dalgalanmalara ve hatta fırtınalara maruz kalan kadınlar nasıl oluyor da erkeklerden daha uzun yaşıyor? Cevap, kadınların sadece "anne" veya "eş" olmaktan öte, yaratılan en dayanıklı, esnek, güçlü ve adeta hayatta kalma makineleri olmaları ve krizlerden daha güçlü çıkmaları gerçeğinde yatıyor.

İşin biyolojik temelinde elbette çarpıcı bazı gerçekler var. Her ne kadar dünyadaki kronik açlık çekenlerin %60'ını kadınlar ve kız çocukları oluştursa da, tarihte mutlak kıtlık ve ölümcül açlık durumunda erkeklerin kadınlardan çok daha hızlı öldüğü de görülmüştür. Bunun nedeni biyokimyasal bir açıklama ile, vücudun motor kapasitesi ve yakıt yönetimidir. Erkek vücudu, yüksek kas kütlesi ve hızlı metabolizmasıyla devasa bir makine gibidir; enerji kesildiğinde bu makine hızla çöker. Kadın vücudu ise doğası gereği sahip olduğu yüksek yağ oranı sayesinde kıtlık anında bu "yedek depoları" yakarak çok daha uzun süre hayatta kalabilir. Üstelik kadınlar, çevresel streslere, soğuğa ve hastalıklara karşı biyolojik olarak çok daha esnektir. Erkeklerin yaşam eğrisi düz bir hat izlerken, kadınlar ömrü boyunca vücutlarındaki biyokimyasal savaşlar ile adeta yeniden "formatlanır veya bazen yaratılır".

Bir kadın için en can alıcı dönemlerden biri olan doğum, aslında bir "eksilerek çoğalma" mucizesidir. Kadın, doğum yaparken sadece bir bebek dünyaya getirmez; aynı zamanda vücudundaki kanını canını adeta bebeğe devreder. Bebek, gelişimi için annenin minerallerini, iyonlarını, vitaminlerini, yağlarını ve proteinlerini çekip alır. Doğum anında plasentanın ayrılmasıyla birlikte annenin östrojen ve progesteron hormonları aniden yere çakılır; bu durum vücutta gerçek bir bomba etkisi oluşturur. Ancak bu devasa patlamanın ve şokun hemen ardından vücut, süt üretimi ve bağ kurma hormonlarıyla kendini yeniden inşa etmeye başlar. Kadın metabolizması, bu tip sarsıcı patlamalardan ve arkasından gelen kayıplardan sonra kendini onarma ve hayatta kalma konusunda erkek bünyesinin hiç tanımadığı bir ustalığa sahiptir veya sahip olmak zorunda kalır.Kadınlar erkekler ile kıyaslandığında, yaşam boyu vitamin ve mineral eksikliği ile mücadele ederler. Her ay yaşanan döngüsel kayıplar (menstrüasyon), hamilelik ve emzirme süreçleri, kadın vücudundan dışarıya doğru sürekli bir kayıba neden olur. Sosyal ve ekonomik faktörler de buna eklenince; özellikle gıda krizinin olduğu bölgelerde kadınlar yemeğin en iyisini çocuklarına ve eşlerine vererek vitamin, mineral ve mikro besin eksikliği yaşarlar. Ama herşeye rağmen, kadın mikrobiyotasının çeşitliliği ve X kromozomunun sağladığı genetik koruma birleşince, ortaya inanılmaz bir dayanıklılık çıkar. İlaveten, kadınlar menopoza kadar östrojen kalkanı sayesinde kalp hastalıklarından korunur; bu koruma kalktığında bile yılların getirdiği "metabolik idman" sayesinde hayata tutunmaya devam ederler.Kadın vücudu, her on yılda bir tabiri caizse, yeni bir işletim sistemine geçer. 20'li yaşların hormonal altın çağından, 40'lı yaşların bana göre sanki küllerinden yeniden doğma evresi olarak adlandırılan perimenopoz sancılarına kadar her aşama, bir sonraki çağına hazırlıktır. 50 yaşından sonra aylık döngülerin yükü biterken, vücut artık enerjisini başkaları için değil, kendi yaşamını sürdürmek için kullanmaya başlar. Kadınlar daha fazla vitamin eksikliği çeker, daha fazla Alzheimer ve kemik erimesi riskiyle karşılaşır; ancak tüm bu dezavantajlara rağmen, hücre düzeyindeki başkalaşım yetenekleri sayesinde erkeklerden ortalama 5-6 yıl daha uzun yaşarlar. Kadın, vücudunun biyokimyasal savaşından, devriminden güçlenerek çıkan, kendini her on yılda bir yeniden keşfeden ve sonunda huzurlu bir dengeye ulaşan, yaratıcısının en başarılı varoluş harikasıdır.

© Konya'nın Sesi