Kağıt, kalem, kitap, daktilo, bilgisayar, yapay zeka.

Radyo, sinema, televizyon, cep telefonu You tube, Netflix, sosyal medya.

Anlamışsınızdır nostaljik bir yazı olacağını, eskileri özlemle anıp yenileri yereceğimi. Biraz öyle.

Çok yazdım nostaljik yazılar geçmişte. Roma’yı yeniden keşfedeceğime o yazılarımdan birkaç bölüm:

Televizyon hayatımıza girmeden önce, soğuk kış gecelerinde annelerimizin, nenelerimizin mesellleri ile ısınırdık. Kızma-beyim (Ludo), yılan oyunu, gonga, ıspastra oynardık saatlerce o uzun kış gecelerinde.

Eğer ailemiz bize bayramlık yeni ayakkabı alabilmişlerse onlara sarılarak uyurduk arife günün gecesi. Bayramlık elbiselerimizi itina ile sabah uyandığımızda görebileceğimiz bir yere asardı annelerimiz.

Francola dediğimiz beyaz dilimli ekmek, uzun kutularda satılan Danimarka peyniri gibi şeyler lüks idi bizim için. Çok severdik onları, ama idareli tüketirdik. Çarşıdaki fırından aldığımız nefis sıcak ekmek üzerine nestle kutu sütü ve şeker koyarak yerdik okul çıkışı.

Çamaşır makinesi yoktu. Annelerimiz bahçe avlusunda odun veya kömürlerin ısıttığı kocaman kazanlar içerisinde, suya kül katarak yıkardı........

© Kıbrıs Postası