İncisini kaybeden istiridyeler değil, Kıbrıslılardır
Birkaç gün önce çok cesur bir barış aktivistini, Sevgül Uludağ’ı kaybettik. Çok zamansız, çok acı bir kaybımızdır onun göçü. Aşağıdaki yazıyı 2007 yılında, Sevgül Uludağ’ın İncisini Kaybeden İstiridyeler kitabını okuduktan sonra yazmıştım:
Cesurluk ve cesaret üzerine
İnsan var, ayaklarιna bir ip bağlayarak yüzlerce metre yükseklikten aşağιya atlamakla cesaretini (veya aptallιğιnι) gösterir. İnsan var, kιz arkadaşιna yan gözle bakan birisine dayak atarak kendisini cesur hisseder. İnsan var, savaş esnasιnda masum, korumasιz çocuklarι, yaşlı insanları kurşuna dizer ve cesaret madalyasι alιr.
Bir de başka insanlar var ki büyük tehlikelere göğüs gererek doğru olanιn üzerine gider ve kötüleri deşifre etmeye çalιşιr. İşte bu gerçek cesur insanlar sayesinde bu kötülüklerle dolu dünyada insanlιğιn halâ ölmediğini anlarιz.
Bu kişilerin örneklerine tarih boyunca rastlamaktayιz. Benim bu makalede bahsetmek istediğim kişi bir Kιbrιslιtürk. Kιbrιslι insanιnιn tüm güzel niteliklerine sahip olan bir gazeteci, araştιrmacι, yazar. Bu şahιs Sevgül Uludağ. Sevgül Uludağ 26 yιldan beri doğru yapιldιğι takdirde dünyanιn en şerefli mesleklerinden olan gazetecilik yapιyor. Esas mesleği öğretmenlik. Onun adιndan basιnda çok bahsedildi. Açιk sözlülüğü, korkusuz kişiliği yüzünden başιna çok şeyler geldi. İşini kaybetti birkaç kez. Ama yine de yιlmak nedir bilmedi, bilmiyor.
Sevgül Uludağ’ιn en son okuduğum kitabι şu an üçüncü baskιsι yayιnlanmιş olan “İncisini Kaybeden İstiridyeler”. Bu kitabι son üç gün içerisinde elimden düşürmeden okuyup bitirdim. Bu süre zarfιnda aile fertlerim ile sadece yemek saatlarinde, onu da en çok on dakikalιk kιsa sürelerle biraraya geldim. Bu üç gün içerisinde çok gözyaşι döktüm, siyasetçilere karşι nefret duygularι ile çalkalandιm, ama aynı zamanda Kιbrιs insanιnιn en güzel örnekleri ile de tanιşιp mutluluk duydum.
Kitapta bahsedilen Kιbrιslιtürk ve Kιbrιslιrumlar, ailelerinden onlarcasιnι sadist ruhlu katillerin silahlarιndan çιkan kurşunlar sonucu yitirdiler. Böyle olmasιna rağmen içlerinde zerre kadar kin duygusu taşιmayan tertemiz, pιrιl pιrιl, yüce insanlardır bunlar. Hâlâ kalpleri........
