Geçtiğimiz gün Özgür Gazete’de ve bazı velilerin sosyal medyasında karşılaştığımız haberler karşısında nutkumuz tutuldu. Kamuoyuna yansıyan haber şuydu: Lefkoşa Türk Maarif Koleji’nde 12 yaşındaki 7. sınıf öğrencilerinin gördüğü Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde cenazelerin nasıl yıkandığı, nasıl kefenlendiği ve toprağa nasıl verildiği ayrıntılarıyla anlatıldı (Kaynak: Özgür Gazete, 3 Ekim 2026).

Velilerin aktardığına göre çocuklar ağlamaya başladı ve on bir öğrenci sınıfı terk etti. Dersin anlatımı buna rağmen sürdü. Bu durumun eğitim açısından ne kadar sakıncalı olduğunu anlamak için eğitimci olmaya gerek yok. Bir çocuğun ağladığı yerde durmayı bilmek, mesleğin değil insanlığın gereğidir.

Bir Dersin Konusu Bu Değil! Olmamalı

En temelde, bir derste ne anlatılacağına öğretmen tek başına karar vermez. Her dersin bir program içeriği ve bu içeriğe göre de kazanımları vardır. Kazanımlar, belli yaş grubundaki öğrencinin neyi, hangi düzeyde öğrenmesi gerektiğini tanımlar. Öğretmenin sınıftaki özgürlüğü dersi yönetmek veya öğretim yöntemlerini öğrencilerin hazır bulunuşluk durumlarına göre esnetebilmektir.........

© Kıbrıs Postası