Bir yılı daha geride bırakırken çoğumuz takvimlere, hedef listelerine ya da yapılamayanlara bakıyoruz. Oysa asıl dönüp bakılması gereken yer, içimizde birikenler olabilir. Çünkü yıllar yalnızca yaşananlardan değil, yaşananların bizde bıraktıklarından oluşuyor.

2025’i düşündüğümüzde aklımıza tek bir duygu gelmiyor. Sevinçle yorgunluk, umutla hayal kırıklığı yan yana duruyor. Bu bir çelişki değil; insan olmanın doğal bir sonucu. Aynı yıl içinde hem güçlenmiş hem yorulmuş olabiliyoruz. Hem ilerleyip hem duraksayabiliyoruz.

Bu yıl “ohh, iyi ki” dediğimiz anlar mutlaka var. Küçük ama anlamlı anlar… Bir sınır koyabildiğimiz bir konuşma, içimizden gelmediği için vazgeçtiğimiz bir plan, kendimizle baş başa kalmayı seçtiğimiz bir akşam… Bu anlarda hissettiğimiz duygu çoğunlukla huzur oluyor. Geriye dönüp baktığımızda fark ediyoruz ki bu huzur, ihtiyaçlarımızın duyulduğu anlardan geliyor.

Bir de “ahh, keşke” dediklerimiz var. Ertelediklerimiz,........

© Kıbrıs Gazetesi