İnsan kendi hayatından bir anda uzaklaşmaz. Bazen bu, yalnızca başkasının hayatına biraz fazla bakmakla başlar. Onun sahip olduklarına…

Görünüşüne… Yaşadığı eve…

Belki de hayata karşı taşıdığı o kendinden emin haline…

Önce merak eder insan.

Sonra kendinde olmayanları görmeye başlar. Ve bir süre sonra farkına bile varmadan kendi hayatına kendi gözleriyle değil, başkalarının hayatı üzerinden bakmaya başlar.

Belki de insanın kendi hayatından uzaklaşması tam olarak burada başlar.

Çünkü insan kendi hayatının her ayrıntısını bilir. Yorgunluğunu…

Hayal kırıklıklarını…

Geceleri zihninden geçen ve kimsenin bilmediği düşünceleri… Oysa başkasının hayatına dışarıdan bakar. Güzel bir ev görür. Başarılı bir kariyer. Mutlu görünen bir ilişki.

Bir seyahat fotoğrafı.

Kendinden emin bir kadın. Hayatını çözmüş gibi duran bir adam… Ve zihin, görmediği boşlukları kendi hayalleriyle tamamlar:    “Onun hayatı daha güzel.”    Oysa burada çok büyük bir........

© Kıbrıs Gazetesi