Bir ülkede geçimini devletten aldığı maaşla sağlayanların ağırlığı arttıkça, sandıktaki tercihler de bu ilişkinin etkisine daha açık hale gelir.

   Genelden özele mi geliyorum?

   Elbette KKTC’yi işaret ediyorum.

Önce siyasi katılıma bakalım.

   Bu toplumun eğitimli, birikimli insanlarının önemli bölümü kamuda çalışıyor. Ancak siyasi faaliyetlere ilişkin kısıtlamalar, bu insan kaynağının parti yaşamına, siyasete katılımını daraltıyor.

Peki, bu insanların siyasi tercihi yok mu?

Vardır. Çoğunun tercihi de bilinir. Üyelik kapısında karşımıza çıkan yasak, terfilerde sadakat arayan anlayışın önüne aynı kararlılıkla çıkabiliyor mu? İşte orada duralım.

   Liyakat geri çekilip siyasi yakınlık öne geçtiğinde, tarafsızlık adına savunulan düzenin inandırıcılığı kalmıyor.

   Keşke siyasi olgunluğumuz gelişse, kamu hizmetinin tarafsızlığını koruyarak siyasi katılımın alanını genişletebilsek.

Gelelim seçmenin hesabına.

   UBP vaatlerini anlatıyor. CTP, çalıştaylardan süzdüğü önerileri programlaştırıyor. Öteki partiler de projelerini seçmenin önüne koyuyor.

   Emek veriliyor. Dosyalar hazırlanıyor. Politikalar üretiliyor.

   Peki, seçmen oyunun yönünü bunları........

© Kıbrıs Gazetesi