DİPLOMASİYİ SARAYÖNÜ’NÜN ÖTESİNE TAŞIRKEN…
Kıbrıs sorunu, dünyanın en eski uluslararası sorunlarından biridir. Biz Kıbrıslı Türkler de Rumlarla birlikte bu sorunun iki temel tarafıyız. Kendimizi bildik bileli bu sorunla yaşıyoruz. Onunla büyüdük, yaşlandık. Normalde böylesi uzun bir deneyimin, uluslararası diplomasiyi bilen kadrolar yetiştirmesi gerekirdi. Siyasette de Dışişleri bürokrasisinde de güçlü bir bilgi birikiminin, kurumsal hafızanın oluşması beklenirdi. Yeterince oldu mu? Olmadı. *** Kıbrıs sorununu konuşmakla Kıbrıs sorununu bilmek arasındaki farkı bile yeterince önemsemedik. Kalıplaşmış cümleleri tekrarlamayı politika sandık. Bir zamanlar “Türk’ten Türk’e” kampanyası vardı. Biz diplomasiyi de yıllarca Türk’ten Türk’e kampanyası gibi yaptık. Kendi aramızdaki bir konuşmaya çevirdik. Birbirimize seslendik. Birbirimizi alkışladık. Dünyanın bizi neden anlamadığını sorgulamak yerine dünyaya kızdık. İçte farklı yaklaşımlara da hain gömleği giydirmek isteyenleri gördük. *** Oysa politika, meyve ağacı gibidir. Ağacın değeri, gölgesinde söylenen güzel sözlerle ölçülmez. Verdiği meyveye bakılır. Ne istediğinizi söylemeniz yetmez. İstediğinize yaklaşacaksınız. Yaklaşamıyorsanız, yıllardır tekrarladığınız sözlerin hangi işe yaradığını sorgulayacaksınız. Mağduriyetimizi anlatırken bile neden yalnız kaldığımızı düşünmek zorundayız. Haklı olmak, haklılığınızı dünyaya anlatma sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. *** Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman’ın yaklaşımını bu........
