1-2, bilemediniz 3 günlük gazete sütunlarına göz attığımızda, karşımıza kara bir tablo çıkar ki, bu da tedirginlik yaratmıyor değil. Başlık özetle şöyle: “Eşine karşı ilk suçu değilmiş!–Vatandaşlık vaadiyle dolandırıcılık–Cezadan kurtulmak için ölen abisinin ehliyetini gösterdi–Şirketin parasını çaldı–Masada unutulan cep telefonunu çaldı–Trafikte silahlı tehdit–Şiddet zanlısına üç gün daha tutukluluk–İş yerinde hırsızlık yaptı–Hurda çaldı, tutuklandı–Şüpheli hareketleri ele verdi – İkamet izinsiz 20 kişi tutuklandı–Bıçağı gelişi güzel sağa sola salladı–Evinde uyuşturucu bulundu–Pencereden girdiği evden eli boş çıktı–18 yaşındaki genç dehşet saçtı–8 yıl kaçak yaşayan var.” Bunları daha da çoğaltır, sayfayı doldurabiliriz. Nerden nereye geldiğimizi düşünüyoruz da, ‘nerde o eski bayramlar’ gibi ‘nerde o eski günler’ diyerek iç çekiyoruz. Bu ülkede geçmişte köyde de, kentte de kapılar kilitlenmezdi. Yazda pencereler açıktı ve geçerken kimse dönüp bakmazdı. Çarşıda dükkan sahibi öğleyin evine ya da camiye namaza gittiğinde dükkanı kapatmaz, sandalyeyi ters çevirip kapının önüne koyduğunda, gelen müşteri dükkanda olmadığını, ama biraz sonra geleceğini anlardı. Yıllar yılları kovalarken, biz de........

© Kıbrıs Gazetesi