Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen, son Birliğin Durumu konuşmasında ilham almak için yaklaşık 80 yıl geriye giderek, siyasi liderleri, aydınları ve sivil toplum temsilcilerini bir araya getiren 1948 Avrupa Kongresi’ne atıfta bulundu. Söz konusu kongrede, savaşla yıkılmış bir kıtanın barışçıl bir Avrupa geleceğini nasıl inşa edebileceği tartışılmıştı. Von der Leyen, bu modelden hareketle gelecek yıl Roma Antlaşması’nın 70. yıl dönümüne denk gelecek şekilde yeni bir Avrupa Kongresi düzenlemek istiyor. Roma Antlaşması, Avrupa Ekonomik Topluluğu’nu kurmuş ve bu yapı daha sonra Avrupa Birliği’nin öncüsü olmuştu.

Avrupa’nın “en parlak zihinlerini” bir araya getirerek “yeni nesle ilham verecek ve Avrupa’nın hayal gücünü yeniden canlandıracak bir vizyon” ortaya koyma hedefi desteklenmeye değer. Ancak Avrupa’nın asıl ihtiyacı yeni bir büyük vizyondan ziyade, yapısal dönüşümlerin yaşandığı bu dönemi atlatmasını sağlayacak somut bir plan. Savaş ve güç siyaseti geri döndü, ekonomik karşılıklı bağımlılık giderek bir silaha dönüştürülüyor, çok taraflılık ciddi baskı altında ve teknolojik yenilik dünya genelinde ekonomileri ve toplumları yeniden şekillendiriyor. Liberal demokrasi ve Avrupa bütünleşmesi, liberal olmayan güçlerin artan baskısıyla karşı karşıya. AB’nin genişlemesi ise her zamankinden daha zor, fakat bir o kadar da gerekli hale geldi.

Avrupalı düşünürler Avrupa’nın geleceğine ilişkin çok sayıda analiz, strateji ve rapor ortaya koydu. Buna rağmen AB ve üye ülkeleri somut reformları hayata geçirmekte zorlanıyor. Bu uzun süredir devam eden tablo göz önüne alındığında, önerilen Kongre’nin temel amacı gerçekçi ve uygulanabilir öneriler geliştirmek olmalı. Evet, Avrupa’nın daha fazla hayal gücüne ihtiyacı var. Ancak siyasi uygulama olmadığı sürece bu hayaller yalnızca hayal olarak kalacak. Kongre yalnızca Avrupa’nın ne olmayı hedeflemesi gerektiğini değil, daha uyumlu ve krizlere dayanıklı hale nasıl getirilebileceğini de açıklamalı. Bunun için Avrupalıların uzun süredir........

© Karar