Partisinden istifa eden bir belediye başkanı üzerinden çoğalan uğultu…

İlk miydi? Hayır.

Transfer turnikesinde milletvekillerini gördük, daha da göreceğiz… Belediye Başkanlarını gördük, daha da göreceğiz.

Özlem Çerçioğlu’nun istifası ve AKP’ye geçmesi sonrasında devam eden tartışmaların üzerinden çok geçmedi. Ya da Hasan Uğur Çakır ile izlediğimiz “siyasette seğirtme seromonisi”…

Her defasında konuşuldu, kıyasıya eleştirildi. Çok ağır suçlamaları izledik.

Ama ne oldu? Gene aynısı oldu, işte Keçiören Belediye Başkanı Mesut Özarslan…

“Bu bir ihanettir” denildi, “halk iradesinin gaspıdır” denildi.

Halkın iradesi, vekilin ya da belediye başkanının istifa ederek başka bir partiye yelken açtığında mı gasp ediliyor, yoksa daha ilk başta halkın önüne seçeceği o aday konduğunda mı?

Oy veren halk, vergisi ile maaşlarını ödeyen halk, önüne konanı seçen halk ve iradesi gasp edilen de gene halk…

Siyaset kurumu ne yapıyor peki?

Bu ihanetler, bu irade gaspları bir daha yaşanmasın diye bir tedbir alıyor mu?

“Siyaset kurumu” diyorum çünkü sadece AKP’ye geçenler ile sınırlı değil bu mesele. Kalabalık ve çok şeritli bir asfalt var önümüzde.

Futbol takımı gibi parti tutan bizler siyasi meşrebimize göre susuyor ya da coşuyoruz ama hep birlikte çürüdüğümüzü anlamıyoruz.

Siyaset kurumunun, tartışılan konu, üslup, içerik açısından ne kadar üzücü olduğunu düşünürken........

© Karar