İnsan Yayınlarından Cemal Atabaş çevirisiyle çıkan Rubert Spira’nın “VARLIK FARKINDALIĞINI KEŞFET” kitabında Spira :”Dünyanın içinde yürüyen bir beden değiliz. Beden ve dünya bizim içimizden akmaktadır.” diyor.

Geçtiğimiz hafta şehrin ve işin keşmekeşliğinden kaçıp tabiatın koynuna sığındım. Erzurumlu Emrah’ın dediği “Bahçenin kapısın açtım /Sanırsın cennete düştüm.” misali bir tabiat.Rakım 1500-1600 arası. Dağlarda kar, dereler gürül gürül, ovalar renk renk. Toprak kıpır kıpır. Evren, örtüsünü değiştirmenin uğraşı içinde, bahar dinçliğinden pay alma çabasında.

Eskiden çobanların hayvan otlattığı bayırlarda yolda bir öğretmenle karşılaşıyorum. Hal hatır sormadan sonra öğretmen hikayesini anlatıyor: Köylerde özel eğitimli çocukların evlerine gidip eğitim veriyorum. Özel eğitimli çocukların gelişimleri, hayata uyum sağlamaları konusunda çocuklarla bire bir ilgilenip ebeveynlerine destek veriyorum. Eskiden kuzu koyun otlatılan bayırlarda şimdi kuzunun, koyunun, çobanın; insanın dahi esamesi okunmuyor. Yolda öğretmenle karşılaşmak memleketin geçirdiği sosyoekonomik değişimin tezahürü.

Köylerde üç beş ev, köy okullarında üç beş öğrenci, bayırlarda beş on büyük baş hayvan. Şair Kemalettin Kamu’nun gönlünü yayla yaptığı “Bingöl Çobanları” şiirindeki çobanlar artık yok. Sevgilisini düşünürken kurda kaptırdığı koyunlar da yok. Dağların aşinası olan çobanlar, insanlar masa başı işten pay kapmak için hülyalarına karışan şehir ve çarşılara karışmış. Şehrin baş döndürücü hayatı onları tabiattan alıkoymuş.

Amacım tabiata karışmak ve tabiatın bedeni haline gelmek. Zihnimin tabiatını mutlak varlığın ahengine katmak. Ve çocukluğumda fıtratın teru taze olduğu andan hayata yeniden karışmak. Tabiatın sonsuz varlığında çocukluğumda tattığım otlarını peşine düşmek.

Önce kuzukulağının yetişebileceği yerlere gidiyorum. Kuzukulağı, dağ etekleriyle sulak ovaların arafında yeşerir. Bir karış boy veriler. Toprağa küme küme tutunur. Bir kümeden birkaç avuç koparmak mümkün. Toplamaya başlarken kuzukulağının ekşi tadı insanın........

© Karar