“Yanlışlar ve doğrular karşısında, kim ki yanlışı söylendiğinde ağzı burnu eğriliyorsa, onun kalbi de vicdanı da eğridir.”

Bazıları bana, “Senin dostun olmaz, böyle yalnız kalırsın; yöneticiler bu yüzden senin işini yapmaz,” diyorlar. Eğer meseleyi şahsi menfaatlerimin ölçeğine göre değerlendiriyorsam haklılar, yapmasınlar. Aksine, eğer evrensel doğrulara göre değerlendiriyorsam ve sırf bu yüzden işimi yapmıyorlarsa, çok şükür ki benim onlardan farkım ortaya çıkıyor. Kul incinmiş hiç önemli değil, “Hakk incinmesin yeter…” Beni kul yalnız bırakmış çok önemli değil, yeter ki Hakk yalnız bırakmasın… Zaten böyle davrandığım için bana küsen, kırılan varsa, demek ondan da dost olmazmış. Ama onlar da kendilerini turnusol kâğıdı gibi açık ettiklerinin farkında değiller.

Ben, böyle davrandığım için bana küsen varsa demek ondan dost olmaz…

Elbette mükemmel insan yoktur; daha iyisi, en iyisi veya vardır… Yani kimse dört dörtlük değildir. Ama “insan”, her zaman yanlışlarını azaltmaya, doğrularını artırmaya yönelik çaba gösterir. Eğer bunu yapamıyorsa, o zaman sadece insana “benziyor” demektir. İşte benim çabam da budur; yönüm,........

© Karadeniz'de sonnokta