Haber merkezlerinde zaten düşük ücret alan iş arkadaşları ile aynı işi yapmasına rağmen, maaşı onlardan daha düşük olan ve hatta sigortasız çalışan gazetecilik öğrencileri…

100’den fazla basın kuruluşunun olduğu Kocaeli’deki haber merkezlerinden birinde çalışan gazetecilik öğrencisi, “Depolarda, kafelerde çalışacağıma burada biraz para kazanmak daha iyidir diyerek kendimi avutuyorum” diyor.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin verilerine göre Kocaeli, 13 yerel gazete, 85 haber sitesi, iki televizyon kanalı ve 10 farklı ulusal basın kurumunun temsilciliği ile yerel basının hâlâ önemini koruduğu kentlerden biri.

Türkiye Gazeteciler Sendikası’nın (TGS) Nisan ayında 97 yerel gazeteci ile yaptığı anketin sonuçlarına göre; kentteki gazetecilerin yüzde 26’sı asgari ücret veya bunun da altında bir gelirle çalışıyor. Büyük bir bölümü ise 28-35 bin TL aralığında ücret alıyor. Gazetecilerin yüzde 80’i maaşlarının temel ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz olduğunu ifade ederken yüzde 65’i ise haftalık 48 saatlik yasal sınırın üzerinde çalıştığını söylüyor.

100’den fazla basın yayın kuruluşuna ev sahipliği yapan Kocaeli’de görev yapan gazetecilerle çalışma koşullarını konuştuk.

“Görev tanımı yok”

Bir yerel haber sitesinde çalışan Emre Yalçın; rutin haber takibinden, sahadan gönderilen haberlerin ve haber merkezindeki diğer işlerin editörlüğüne; sahada muhabirlik de dahil birçok işi yaptıklarını söylüyor. Yalçın, net bir görev tanımlarının olmamasından şikayetçi. Günde ortalama 20 ile 25 haberi yayına hazırladığını söyleyen Yalçın, tek başına çalıştığı günlerde ise bu sayının ikiye katlanabildiğini belirtiyor. Emek-ücret ilişkisindeki tablonun çoğu meslekte olduğu gibi gazeteciler için de çok parlak olmadığını belirten Yalçın, şunları söylüyor:

“Ek iş yapan gezeteci var”

“Eğer uzun yıllardır mesleğin içinde değilseniz maaşınız maksimum 45 bin TL. Birçok meslektaşımla konuştuğumda hepsi zorlu çalışma şartlarına rağmen geçinememekten mustarip. Ek iş yapan da var. Yiyeceği simidin hesabını yapan da.”

Çalışma koşullarındaki sorunların kaynağında ise birçok problemin yattığını ifade eden Yalçın, gerçekten çok kazanıp çalışanları ile bölüşmeyen işverenlerin yanı sıra az kazanıp elinden geldiğince çalışanına sahip çıkmaya çalışan patronların da olduğunu söylüyor. Yalçın, yerel basın patronlarının ya isteyerek çalışanlarını sömürdüğünü ya da daha fazla gazeteci istihdam edecek bütçesi olmadığı için sistemin çalışanı otomatik olarak emek sömürüsüne maruz bıraktığını da belirtiyor.

Kocaeli Üniversitesi Gazetecilik bölümü 2. Sınıf öğrencisi olan Yalçın, iş arkadaşları ile aynı işi yapmasına rağmen onlara kıyasla daha düşük ücret almasını ise şöyle değerlendiriyor:

“Gazetecilikten mezun birisi güzel bir işe girmek istiyorsa, öğrenciyken yaptığı staj/iş deneyimine bakılıyor, staj yapmamış insanı da pek kabul etmiyorlar zaten. Öğrencilik yıllarında daha toy olan birine paradan daha çok deneyim kazanmak ön planda olduğu için genç kişi de sesini çıkartamıyor. Nitekim, ileride işsiz kalacağıma şimdi zor zekât........

© Journo