Psycholoog en schrijver

Een Queer moeder is heengegaan. We hebben nog Cher, natuurlijk. Bette Midler. En Madonna lijkt met de jaren knuffelbaarder te worden. Maar Dolly, Dolly is dood. En dat is een gemis dat tot mijn verrassing links en rechts op mijn tijdlijn gedeeld wordt. Dolly was ook in Nederland van iedereen. Wij hebben nooit zo’n intens geliefde Hoeder Moeder gehad. Ja, de queer gemeenschap hijst ieder decennium wel een nieuwe zangeres het podium op omdat ze tegen passende betaling voor ons wil komen zingen en dan vertelt hoe lief ze ons vindt, maar dat is toch echt iets anders. Dolly Parton nam het al voor ons op toen dat nog helemaal niet hip was. Ik zou zo graag zien dat een Willeke Alberti één keer uit het hart zou spreken over de rechten van trans personen, bijvoorbeeld. Dolly deed dat een paar keer, verbond er dan een grapje aan en maakte het op die manier verteerbaar voor conservatieve fans. Ondertussen schreef ze in 2005 een song voor de film Transamerica, over de road trip van een trans vrouw met haar zoon, en prees het homohuwelijk aan met een geweldige grap: ‘Sure, why........

© Joop