Israel: de nucleaire schaduw die niet wordt benoemd

Hier op de West Bank en elders in het Midden-Oosten wordt natuurlijk met grote spanning uitgekeken naar de uitkomst van de indirecte onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran, die de afgelopen dagen in Genève plaatsvonden. De inzet is hoog: wel of geen regionale oorlog. Centraal staat het Iraanse nucleaire programma en de politiek van de VS om te voorkomen dat Iran een kernwapen ontwikkelt.

De verantwoordelijkheid wordt goeddeels bij Iran gelegd: een theocratische staat die als “irrationeel” en daardoor als inherent gevaarlijk niet alleen voor zijn inwoners maar ook voor de buurlanden wordt gezien. Maar er is een elephant in the room. Die andere actor in de regio die naar vele berichten al over kernwapens beschikt, Israël, wordt stilzwijgend verondersteld een “rationele” actor te zijn: een staat die kernwapens niet als eerste zou gebruiken en ze uitsluitend zou inzetten als uiterste noodmaatregel en uit zelfverdediging.

Die aanname verdient serieuze heroverweging.

De oorlog tegen Gaza heeft laten zien dat er in Israël geen effectieve remmingen bestaan op het gebruik van massaal geweld tegen een burgerbevolking. Het doden van tienduizenden Palestijnse burgers bleek geen politiek of moreel taboe. Waar het in andere contexten vaak moeilijk is om genocidale “intentie” aan te tonen, ligt dat hier anders: uitspraken van politici, ministers, regeringsleiders, journalisten en influencers zijn uitgebreid gedocumenteerd.

In de publieke sfeer in Israël is ook........

© Joop