Europa heeft Eurolisme nodig

Het continent van de geschiedenis en het thuis van de ideeën. Na de eeuw van de American Dream is het tijd voor de Europese droom.

Van storytelling en social media tot personal branding. Mede door haar flitsende vorm van marketing wisten de Verenigde Staten zich de afgelopen eeuw te ontpoppen tot de absolute grootmacht in de wereld. Producten als Tesla, Amazon en Apple zijn echter niet de bestverkochte merken die ze op de markt hebben gebracht. De Verenigde Staten hebben niets beter weten te verkopen dan haar eigen verhaal, met name aan haar eigen bevolking.

De American Dream was namelijk een goed verhaal: een land van mogelijkheden waar het niet uitmaakt wie je bent of waar je vandaan komt; in de Verenigde Staten lagen de kansen. In hoeverre dit ooit echt waar was, is nog maar de vraag, maar het zorgde er wel voor dat de Amerikaan, hoe zwaar hij het zelf ook had, pal achter zijn land bleef staan. Want wat goed was voor Amerika, moest automatisch ook goed zijn voor de Amerikaan.

De Amerikaanse droom was daarmee vooral de droom van het individu, van de ik. Een land waar je, als je maar hard genoeg werkt, het van krantenjongen tot miljonair kan schoppen. En hoewel de meeste Amerikanen bleven steken in hun oorspronkelijke inkomensgroep, deed dit niks aan hun droom af. De massale investeringen in het Amerikaanse leger mochten dan wel ten koste gaan van zaken als gezondheidszorg of onderwijs, maar wanneer de Amerikaan een filmpje zag van een stealth bomber met het nummer Somewhere van Linkin Park op de achtergrond, wist de Amerikaan dat dit nodig was zodat hij in vrijheid kon leven.

Emotioneel vs rationeelDit staat in schril contrast met het Europese verhaal. Waar de Verenigde Staten draagvlak creëerden door in te spelen op emotie, bleven Europese leiders en de Europese Unie vasthouden aan rationaliteit. Dit mocht dan wel het eerlijke verhaal zijn, maar hierdoor kreeg Brussel steeds meer het imago van een grijze bureaucratie die mijlenver van haar burgers afstaat. Dat imago begint in een tijdperk van polycrises, een tijdperk waarin meerdere geopolitieke, maatschappelijke en economische crises elkaar opvolgen en versterken, waardoor een gevoel van onveiligheid ontstaat, een steeds groter probleem te worden.

Het is dan ook logisch dat de Europese........

© Joop