'Zonder die atoombommen waren we allemaal gecrepeerd'
'Zonder die atoombommen waren we allemaal gecrepeerd'
Het verhaal van Jip van Dort over de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki van deze week doet mij denken aan mr. Anton Willinghe, de zoon van schout bij nacht Willinghe. Hij was in de voetsporen van zijn vader kapitein ter zee geweest maar nu onze directiesecretaris. We hingen bijna allemaal Den Uyl en consorten aan, maar onze directeur zat voor de Christelijk Historische Unie in de Haagse gemeenteraad en Anton Willinghe was de vlees geworden VVD. Hij woonde met zijn levenspartner, een Haarlemse bankdirecteur, in Amsterdam-Zuid bij het Vondelpark. Hun huis ademde aan alle kanten beschaving en cultuur, maar de tijd had er sinds pakweg 1938 stil gestaan.
In augustus van elk jaar - als de aanval op beide Japanse steden werd herdacht - zei Anton WIllinghe altijd: "Ik heb aan de atoombom mijn leven te danken. Als we nog een paar weken langer in het Jappenkamp hadden gezeten, waren we allemaal van de honger gecrepeerd." Hij was niet de enige met zo´n achtergrond die dat zei. In dit verband is het nuttig eraan toe te voegen dat de Japanse bezetting ook zo al in Indonesië twee miljoen mensen het leven heeft gekost. China telde na de capitulatie van Japan vijftien miljoen doden. Dat was een veelvoud ggeworen als de oorlog nog een jaar of meer had geduurd.
Vlak voor de atoombommen werden afgeworpen bezetten Japanse troepen nog grote delen van China en Zuid-Oost Azië, ook al waren de........
