Ülkelerin bazı günleri vardır. Hiç unutulmaz. Bazen unutulmaya yüz tutar, unutturulmaya çalışılır, unutulmaması için direnilir… Bazen de bayraklar yarıya iner bu günlerde.

Bu bayrakların yarıya indirilmesi milli yaslarda, önemli bir devlet büyüğünün vefatında, doğal afetlerde veya bunlar gibi üzücü olaylar sonrasında toplumsal acıyı paylaşma sembolüdür.

Bu bilgi kimseye doğuştan yüklenmiyor tabii. Ama Türkiye’de yaşıyorsan diğer ülkelerdeki akranlarına kıyasla biraz daha erken öğreniyorsun.

Yılların bir an önce geçip gitmesi için gün saymadığımdan hangi yılda olduğumu yalnızca yılbaşlarında bildiğim günlerdi. 11 yaşındayım. Okulumdan çıkıp akşam ezanına kadar sürecek rutin mahalle maçımı oynayıp evime döndüm.

Annem ile anneannem alışmadığım bir üzüntüyle akşam haberlerini izliyor. O dönemin ülke gündemi de şimdikinden çok farklı olmadığı için gülerek haber izlediklerini hatırlamıyorum. Ama bu sefer daha farklıydı. Anlamaya çalışıyorum........

© İz Gazete